Hz. Zekeriyyâ: İçten bir dilek
Bu yazı, belirtilen kaynaklara dayalı bir anlatım ve düşünme metnidir. Kaynağın birebir aktarımı veya resmî yayını değildir.
Meryem sûresi Zekeriyyâ’yı anarken Rabbinin ona rahmetinden söz eder. Zekeriyyâ gizli, içten bir seslenişle dua eder. Anlatı kalabalığın önündeki bir taleple değil, yaşadığı ihtiyacı Rabbine açan bir insanın özel yönelişiyle başlar.
Meryem 19:2–3 · Kaynağı aç ↗Yaşlandığını, kemiklerinin zayıfladığını ve saçının ağardığını söyler. Rabbinin kendisini daha önce duasında karşılıksız bırakmadığını anar. Kendisinden sonra yakınlarıyla ilgili kaygısını dile getirir; eşinin çocuk sahibi olamadığını belirtir ve kendisine hayırlı bir devam sağlayacak bir evlat ister.
Meryem 19:4–6 · Kaynağı aç ↗Kendisine Yahyâ adlı bir oğul müjdelenir. Zekeriyyâ yaşlılığı ve eşinin durumunu düşünerek bunun nasıl olacağını sorar. Verilen cevapta bunun Allah için kolay olduğu, daha önce kendisinin de yoktan yaratıldığı hatırlatılır. Böylece müjdeyi alan kişinin şaşkınlığı da kıssanın içinde yer bulur.
Meryem 19:7–9 · Kaynağı aç ↗Zekeriyyâ bir işaret ister. Sağlıklı olduğu halde üç gece insanlarla konuşamayacağı bildirilir. İbadet yerinden topluluğunun yanına çıkınca onlara sabah akşam Allah’ı yüceltmelerini işaret eder. Kıssa bu bölümde dua, özlem, müjde ve işaretle tamamlanır; bu özel karşılık, her evlat duasına aynı sonucun garanti edildiği anlamına gelmez.
Meryem 19:10–11 · Kaynağı aç ↗