Hz. İbrâhim: Korkudan müjdeye

İbrâhim’e gelen elçiler selam verir; o da selamlarını karşılar ve kısa süre içinde bir buzağı yemeği getirir. Fakat ellerinin yemeğe uzanmadığını görünce onları yadırgar ve korku hisseder. İkramla başlayan karşılaşmada, ziyaretçilerin kim olduğu henüz kendisine açık değildir.

Elçiler korkmamasını söyler ve Lût’un kavmine gönderildiklerini bildirirler. İbrâhim’in ayakta duran eşine İshak’ın ve onun ardından Yakup’un müjdesi verilir. Böylece aynı ziyaret içinde hem başka bir toplulukla ilgili görev hem de aileyi ilgilendiren bir sevinç haberi yer alır.

İbrâhim’in eşi, kendisi ve eşi yaşlıyken bir çocuğunun olmasına şaşırır. Elçiler, Allah’ın emrine şaşırmamasını söyler; bu ev halkına yönelik rahmet ve bereketi hatırlatırlar. Anlatı, müjdeyi alan kişinin şaşkınlığını gizlemez.

İbrâhim’in korkusu geçip müjdeyi aldığında Lût’un kavmi hakkında konuşmaya başladığı belirtilir. Onun yumuşak huylu, içli ve Allah’a yönelen biri oluşu anılır. Bununla birlikte kendisine artık bu konuda ısrar etmemesi bildirilir. Kıssa, misafirperverlik, insanca tedirginlik, sevinç ve başkaları için duyulan merhameti aynı karşılaşmada birleştirir.