İsraftan kaçınmak

A‘râf 31, yeme ve içmeye izin verirken israf etmeme sınırını hatırlatır. Ölçülü davranmak, nimetlerden yararlanmanın karşıtı değildir. Gereğinden fazla almak, kullanmadan atmak veya tüketimi bir gösteriye dönüştürmek üzerine düşünmek için gündelik bir başlangıç sunar.

Ayet, ibadet yerlerinde uygun ve özenli görünmeyi anarken yeme ve içmeye de değinir. İzin ile sınır birlikte ifade edilir: Nimetten yararlanılır, fakat ölçü aşılmaz. Bu yaklaşım, ihtiyaçları karşılamayı yanlış görmekten de tüketimi sınırsız bir hak saymaktan da farklıdır.

İsraf üzerine düşünmek için evde düzenli çöpe giden yiyeceğe veya hiç kullanılmadan biriken eşyalara bakılabilir. İhtiyacı fark ederek alışveriş yapmak, var olanı onarmak veya kullanılabilir bir şeyi uygun biçimde paylaşmak gündelik seçeneklerdir. Her kişinin imkânı ve ihtiyacı aynı değildir.

Bu ilkeyi başkalarının hayatını uzaktan yargılamak için kullanmak yerine, kendi alışkanlıklarımızı anlamaya başlamak daha somuttur. Ne aldığımız, neden aldığımız ve gerçekten kullanıp kullanmadığımız üzerine küçük sorular sorabiliriz. Ölçülülük, yalnız daha az tüketmek değil, verilen imkâna dikkatle yaklaşmaktır.