Harap şehirden geçen kişi: Yeniden dirilişi düşünmek

Bakara sûresinde, çatıları çökmüş ve harap haldeki bir yerleşimin yanından geçen bir kişi anlatılır. Bu yerin ölümünden sonra Allah tarafından nasıl diriltileceğini sorar. Ayet kişinin adını veya yerleşimin adını belirtmez. Olay, yıkılmış bir manzara karşısında dile gelen soruyla başlar.

Allah onu öldürür ve yüz yılın ardından yeniden hayata döndürür. Ne kadar kaldığı sorulduğunda bir gün veya bir günden az kaldığını söyler. Fakat kendisine yüz yıl geçtiği bildirilir. Böylece insanın yaşadığı zaman algısıyla, olayın gerçekte geçen süresi arasında büyük bir fark ortaya çıkar.

Yiyeceğine ve içeceğine bakması istenir; bunların bozulmadığı belirtilir. Ardından eşeğine ve kemiklerin nasıl bir araya getirilip etle kaplandığına dikkat etmesi söylenir. Soru, yalnızca sözlü bir cevapla geçiştirilmez; kendisine gösterilen işaretlerle düşünmesi sağlanır.

Durum kendisine açık hale gelince Allah’ın her şeye gücünün yettiğini bildiğini ifade eder. Ayet, bu yaşananın insanlar için bir işaret oluşunu da belirtir. Kıssanın bütünü, harap bir yer karşısındaki sorudan zamanın geçişine, yeniden hayata ve fark edişe uzanır. Sonraki rivayetlerde verilen bir adı, ayette açıkça yazıyormuş gibi sunmamak gerekir.