Hz. Mûsâ’nın yolculuğu: Bilginin sınırı

Mûsâ, beraberindeki gençle iki denizin birleştiği yere ulaşmak üzere yola çıkar. Yanlarındaki balığın kayboluşuyla ilgili işareti fark ettiklerinde izlerini takip ederek geri dönerler. Orada Allah’ın rahmet ve ilim verdiği bir kul bulurlar. Mûsâ, kendisine öğretilenden öğrenmek için ona eşlik etmek ister. Kur’an bu kulun adını bu pasajda belirtmez.

Yol arkadaşı, Mûsâ’nın iç yüzünü bilmediği olaylara sabredemeyeceğini söyler. Mûsâ ise Allah dilerse sabırlı davranacağını bildirir. Yolculukta bindikleri gemi hasara uğratılınca Mûsâ buna itiraz eder. Aralarındaki şart hatırlatıldığında unutması yüzünden zor durumda bırakılmamasını ister.

Sonra karşılaştıkları bir çocuğun öldürülmesine tanık olur ve yeniden itiraz eder. Ardından, kendilerine ikram etmeyen bir yerleşimde yıkılmak üzere olan bir duvarın onarıldığını görür; bunun karşılığında ücret alınabileceğini söyler. Bu üçüncü konuşmanın ardından yol arkadaşlığı sona erer ve açıklama vakti gelir.

Gemi, sağlam gemilere el koyan bir hükümdardan korunmak için hasarlı hale getirilmiştir. Çocukla ilgili olayın anne babasına ilişkin ilâhî bilgiye dayandığı; duvarın altında ise iki yetime ait hazine bulunduğu açıklanır. Yol arkadaşı bunları kendi kararıyla yapmadığını belirtir. Kıssa özel bir bilgi ve görev bağlamındadır; kişisel sezgilerle zarar vermeyi meşru kılmaz.