Yetimin malını ve hakkını korumak

Nisâ 2, yetimlerin mallarının kendilerine verilmesini ve bu malların haksızca tüketilmemesini ister. Koruma sorumluluğu, kişinin güçsüz konumundan yararlanma hakkı vermez. Bu ayet, yardımın yanında hakkı teslim etme ve güveni koruma yükümlülüğünü de hatırlatır.

Bu ayetin konusu, yetimin malının korunması ve kendisine verilmesidir. İyiyi kötüyle değiştirmek ve onun malını kendi malına katarak haksızca tüketmek açıkça eleştirilir. Böylece korunmaya ihtiyaç duyan kişinin yalnız sevgi değil, maddî hakkının teslim edilmesi bakımından da gözetilmesi istenir.

Birinin adına mal yönetmek, o malı yöneten kişinin mülkü haline getirmez. Hangi harcamanın kimin yararına yapıldığının açık tutulması ve kayıtların korunması güven için önemlidir. Bu örnek, koruma görevi ile kişisel menfaatin birbirine karışmaması gerektiğini somutlaştırır.

Yetimlerin hakkını düşünürken yalnız yoksulluk görüntüsüne odaklanmak yetersiz kalabilir. Kişinin söz hakkı, saygınlığı ve kendisine ait olanı geri alabilmesi de önemlidir. Malın yönetimine ilişkin somut hukukî durumlarda gerekli uzmanlığa başvurulur; ayetin genel çağrısı ise güçsüzlüğü kazanç fırsatı görmemektir.