Hz. Îsâ: Şifa ve destek çağrısı

Îsâ’nın İsrâiloğulları’na bir elçi olarak gönderilişi anlatılır. Kendilerine Rabbinden bir işaret getirdiğini söyler. Çamurdan kuş biçimi yapması, görme ve deri hastalıklarıyla ilgili şifalar ve ölülerin diriltilmesi anılır. Bu olağanüstü olayların kendi bağımsız gücüyle değil, Allah’ın izniyle gerçekleştiği özellikle belirtilir.

Evlerinde yedikleri ve biriktirdikleri şeyleri bildireceğini söylemesi de bu işaretler arasında yer alır. Önündeki Tevrat’ı doğruladığını, daha önce yasaklanmış bazı şeyleri helâl kılmak üzere geldiğini belirtir. Mesajı yalnızca hayret uyandıran olaylar göstermekten ibaret değildir; bir elçilik ve sorumluluk çağrısıdır.

Îsâ, Allah’ın hem kendisinin hem onların Rabbi olduğunu söyler ve O’na kulluğa çağırır. İnkârı sezdiğinde Allah yolunda kendisine kimlerin yardım edeceğini sorar. Havâriler bu çağrıya karşılık verir; Allah’a iman ettiklerini ve yardımcı olduklarını açıklarlar. Elçinin etrafında bir destek topluluğunun sözü böylece görünür olur.

Havâriler, indirilen vahye inandıklarını ve elçiye uyduklarını Rabblerine sunan bir dua ederler. Şahitlerle birlikte yazılmayı dilerler. Bu pasaj, işaretlerden davete ve davete verilen cevaba uzanır. Buradaki mucizeler, günümüzde bir hastaya kesin iyileşme vaadi vermenin gerekçesi değildir; kıssa Îsâ’ya verilen özel elçilik işaretlerini anlatır.