Hz. Yûsuf: Yüzleşme ve bağışlama

Yûsuf’un kardeşleri, darlık içinde ve yetersiz bir bedelle yeniden onun karşısına gelir. Kendilerine tam ölçü verilmesini isterler. Yûsuf onlara, bilgisizlik içinde kendisine ve kardeşine yaptıklarını hatırlatır. Bunun üzerine onun Yûsuf olup olmadığını sorarlar; o da kimliğini açıklar.

Kardeşleri, kendilerinin yanlış yaptığını ve Allah’ın Yûsuf’u üstün kıldığını kabul eder. Yûsuf o gün kendilerine kınama olmayacağını söyler ve onlar için bağışlanma diler. Ardından gömleğini babasına götürmelerini, onun yüzüne bırakmalarını ve bütün aileyi yanına getirmelerini ister.

Kervan yola çıktığında Yakup, çevresindekilerin kendisini anlamamasına rağmen Yûsuf’un kokusunu aldığını söyler. Müjdeci gelip gömleği yüzüne bırakınca görmesi geri gelir. Oğulları bu kez babalarından kendileri için bağışlanma dilemesini isterler. Böylece saklanan suç, aile içinde açıkça kabul edilen bir gerçeğe dönüşür.

Aile Mısır’da Yûsuf’un yanında toplanır. Yûsuf anne babasını yanına alır; geçmişte gördüğü rüyanın gerçekleşmesini hatırlatır ve yaşadıklarını Allah’ın lütfuyla anar. Kıssa hem yüzleşmeyi hem kavuşmayı anlatır. Buradaki gönüllü bağışlama örneği, zarar gören herkese aynı anda ve aynı biçimde barışma zorunluluğu yüklemez.