Hz. Âdem: Hatadan sonra yeniden başlamak

Âdem ve eşi, kendilerine yerleşmeleri bildirilen cennette geniş bir imkân içindeydi. Diledikleri yerden yiyebiliyorlardı; yalnızca bir ağaca yaklaşmamaları istenmişti. Şeytan, bu sınırı onların zararına konmuş gibi göstermeye çalıştı. Ağaca yaklaşmalarını, melek olmak veya orada kalıcı olmak düşüncesiyle çekici hale getirdi.

Şeytan, onlara iyiliklerini istediğine dair yemin ederek sözünü güvenilir göstermeye çalıştı. Âdem ve eşi ağacın meyvesinden tadınca daha önce kendilerinden gizli olan yerlerini fark ettiler ve yapraklarla örtünmeye başladılar. Kendilerine verilen uyarı hatırlatıldı. Kıssa, yanıltıcı bir sözün ardından gelen fark edişi açıkça anlatır.

Âdem ve eşi, yaşananı başkasına yüklemek yerine kendilerine haksızlık ettiklerini kabul ettiler. Allah’tan bağışlanma ve merhamet dilediler. Bu sahnede pişmanlık, yalnızca utanç içinde susmak olarak kalmaz; hatayı tanımak ve yardım istemek biçimini alır.

Ardından yeryüzündeki hayatları bildirildi: Orada bir süre yaşayacak, orada ölecek ve oradan çıkarılacaklardı. Anlatı, insanın sorumluluk taşıdığı yeni bir hayat evresine geçişiyle devam eder. Ağacın türü veya olayın Kur’an’da anlatılmayan başka ayrıntıları bu bölümde belirtilmez. Kıssanın merkezinde sınır, aldanma, fark ediş ve Allah’a yöneliş vardır.