Hz. Sâlih: Ortak nimete saygı

Sâlih, Semûd halkına Allah’a kulluk etmelerini söyler. Onları yeryüzünde var eden ve orayı yaşanır kılma imkânı veren Rabbinden bağışlanma dilemeye çağırır. Halkı ise daha önce kendisinden umutlu olduklarını, şimdi atalarının ibadetinden vazgeçmelerini istemesini kuşkuyla karşıladıklarını söyler.

Sâlih, kendisine verilen delil ve rahmet karşısında sorumluluğunu anlatır. Ardından Allah’ın devesini onlara bir işaret olarak gösterir. Hayvanı Allah’ın toprağında otlamaya bırakmalarını ve ona kötülük etmemelerini ister. Buradaki çağrı, karşılarındaki işarete zarar vermemeleri yönünde açık bir sınır koyar.

Fakat deveye zarar verip onu öldürürler. Sâlih, artık kendilerine üç günlük bir süre tanındığını bildirir. Böylece uyarının önemsenmemesi, anlatıda açık bir dönüm noktasına dönüşür. Kur’an bu bölümde hayvanın görünüşünü veya olay etrafında sonradan anlatılan ayrıntıları vermez.

Hüküm geldiğinde Sâlih ve iman edenler rahmetle kurtarılır. Haksızlık yapanlar ise korkunç bir sesle yakalanır ve yurtlarında hareketsiz kalırlar. Bir zamanlar orada yaşamış olan topluluğun izleri üzerinden sonuç hatırlatılır. Kıssa, kendisine verilen imkânı sınırsız güç saymanın ve açık uyarıları küçümsemenin sonunu anlatır.